ရိုဟင်ဂျာ အစားအစာ လျှော့ချမှုသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ တာဝန်ယူမှု ပျက်ကွက်မှုကို ဖော်ထုတ်နေ

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံရှိ ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်များအတွက် စားနပ်ရိက္ခာအကူအညီ လျှော့ချလာခြင်းသည် ရန်ပုံငွေလိုငွေပြမှုတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုနှင့် ဒုက္ခသည်ဥပဒေဘောင်များအောက်တွင် နိုင်ငံတကာတာဝန်ယူမှုခွဲဝေမှု၏ စနစ်တကျပျက်ကွက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကမ္ဘာ့စားနပ်ရိက္ခာအစီအစဉ် (WFP) က ဧပြီလ ၁ ရက်နေ့မှစ၍ ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်များအတွက် လစဉ်စားနပ်ရိက္ခာအကူအညီကို အဆင့်လိုက်ထိခိုက်လွယ်မှုစနစ်အောက်တွင် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမည်ဖြစ်ပြီး လူဦးရေအများစုအတွက် အကူအညီကို ထိရောက်စွာလျှော့ချမည်ဟု အတည်ပြုခဲ့သည်။ လက်ရှိတွင် တစ်လလျှင် လူတစ်ဦးလျှင် ၁၂ ဒေါ်လာ သတ်မှတ်ထားသော်လည်း စားနပ်ရိက္ခာအကူအညီကို “အလွန်ထိခိုက်လွယ်သူများအတွက် ၁၂ ဒေါ်လာ”၊ “အသင့်အတင့်ထိခိုက်လွယ်သူများအတွက် ၁၀ ဒေါ်လာနှင့် “ထိခိုက်လွယ်သူများအတွက် ၇ ဒေါ်လာ” အထိ ပြန်လည်ချိန်ညှိမည်ဖြစ်သည်။

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်နိုင်ငံ၏ ဒုက္ခသည်ကယ်ဆယ်ရေးနှင့် နေရပ်ပြန်ရေးကော်မရှင်နာ၏ အဆိုအရ ရိုဟင်ဂျာလူဦးရေ ၁.၂ သန်း၏ ၆၇ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် ဤဘောင်အသစ်အရ ရိက္ခာလျှော့ချမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ရန်ပုံငွေအကျပ်အတည်းနှင့် နိုင်ငံရေးဆန္ဒ

ကုလသမဂ္ဂလူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုရေးရာညှိနှိုင်းရေးရုံး (OCHA) မှ အချက်အလက်များအရ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရန်ပုံငွေကတိကဝတ်များ သိသိသာသာနှင့် ရေရှည်ကျဆင်းနေကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ရိုဟင်ဂျာအကျပ်အတည်းအတွက် ၂၀၂၅ ခုနှစ် ပူးတွဲတုံ့ပြန်ရေးအစီအစဉ် (JRP) သည် အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၉၃၄ သန်း လိုအပ်သော်လည်း ထိုပစ်မှတ်၏ ၅၃ ရာခိုင်နှုန်းသာ ပြည့်မီခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ၂၀၂၄ ခုနှစ်တွင် ၆၄ ရာခိုင်နှုန်းနှင့် ယခင်နှစ်များက ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှ ကျဆင်းသွားသော လမ်းကြောင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။

လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ အရာရှိများက ဤကျုံ့မှုသည် ယှဉ်ပြိုင်နေသော ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းများကြောင့်သာမက ဒေါ်နယ်ထရမ့်၏ အစိုးရအဖွဲ့အတွင်း အမေရိကန်၏ နိုင်ငံခြားအကူအညီများ လျှော့ချခြင်းအပါအဝင် ပြောင်းလဲနေသော ပထဝီနိုင်ငံရေး ဦးစားပေးမှုများကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြပြီး လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ ရန်ပုံငွေစီးဆင်းမှုများကို သိသိသာသာ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခဲ့သည်။

ယခင်က အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၇၃ သန်း ယာယီထိုးသွင်းခြင်းဖြင့် ရိက္ခာပြတ်တောက်မှုများကို သိသိသာသာ တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ၂၀၂၆ ခုနှစ်အတွက် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ကတိကဝတ်များ မရှိခဲ့ဘဲ အသက်ကယ်အကူအညီများ စဉ်ဆက်မပြတ်ရရှိရေးနှင့်ပတ်သက်၍ စိုးရိမ်မှုများ တိုးပွားလာစေခဲ့သည်။

လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ သက်ရောက်မှုများ- အာဟာရချို့တဲ့ခြင်း၊ မတည်ငြိမ်မှုနှင့် အခွင့်အရေးချိုးဖောက်မှုများ

နိုင်ငံတကာဥပဒေရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် အစားအစာအကူအညီ လျှော့ချခြင်းသည် လုံလောက်သော အစားအစာရရှိခွင့်နှင့်ပတ်သက်၍ အရေးကြီးသော စိုးရိမ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး စီးပွားရေး၊ လူမှုရေးနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အခွင့်အရေးများဆိုင်ရာ နိုင်ငံတကာပဋိညာဉ် (ICESCR) ကဲ့သို့သော ကိရိယာများတွင် ပြဋ္ဌာန်းထားသည်။

ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်များသည် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၏ တရားဝင်နိုင်ငံသားများ မဟုတ်သော်လည်း၊ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခြင်းမပြုရေးမူနှင့် နိုင်ငံတကာလူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဥပဒေအရ တာဝန်ဝတ္တရားများသည် အိမ်ရှင်နိုင်ငံများနှင့် နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းနှစ်ခုလုံးအပေါ် အနည်းဆုံးရှင်သန်ရပ်တည်ရေးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိမှုစံနှုန်းများကို သေချာစေရန် တာဝန်ရှိသည်။

လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုကျွမ်းကျင်သူများက ရှင်သန်ရပ်တည်ရေးအဆင့်ထက်နိမ့်သည်ဟု ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ယူဆကြသည့် တစ်လလျှင် ဒေါ်လာ ၇ ဒေါ်လာအထိ လျှော့ချခြင်းသည် အောက်ပါတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့်အန္တရာယ်များ-

• • • • အထူးသဖြင့် ကလေးများတွင် ပြင်းထန်ပြီး နာတာရှည်အာဟာရချို့တဲ့မှု
      • လူကုန်ကူးမှုနှင့် အဓမ္မလုပ်အားပေးခိုင်းစေမှုအပါအဝင် အမြတ်ထုတ်ခံရနိုင်ခြေ ပိုများလာ
      • ကော့စ်ဘဇားရှိ လူဦးရေထူထပ်နေသော စခန်းများအတွင်း လူမှုရေးမတည်ငြိမ်မှု
      • ဒုက္ခသည်များနှင့် အိမ်ရှင်အသိုင်းအဝိုင်းနှစ်ခုလုံးအတွက် လုံခြုံရေးအန္တရာယ်များ မြင့်တက်လာ

ကြာရှည်စွာ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်ခြင်းနှင့် နေရပ်ပြန်ရေးဇာတ်လမ်းများ ပြိုလဲခြင်း

၂၀၁၇ ခုနှစ် ရိုဟင်ဂျာအကျပ်အတည်းအပြီး ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုနီးပါးအကြာတွင် ဘေးကင်းလုံခြုံသော၊ စေတနာ့ဝန်ထမ်းနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော နေရပ်ပြန်ရေးအခြေအနေများ မရှိသေးပါ။

မြန်မာစစ်တပ်နှင့် အာရကန်တပ်မတော်အကြား ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော လက်နက်ကိုင်ပဋိပက္ခသည် ရခိုင်ပြည်နယ်ကို မတည်မငြိမ်ဖြစ်စေပြီး ပြန်လာရန် လက်တွေ့ကျသောလမ်းကြောင်းကို ဖယ်ရှားပစ်နေသည်။ ၎င်းသည် ကုလသမဂ္ဂနှင့် ပူးပေါင်း၍ နေရပ်ပြန်ပို့ရန် ကတိကဝတ်များ ပြုလုပ်ခဲ့သည့် အန်တိုနီယို ဂူတာရက်စ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် ယခင်က ပြုလုပ်ခဲ့သော နိုင်ငံရေးအာမခံချက်များနှင့် တိုက်ရိုက်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။

ဥပဒေရေးရာရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ထိုကဲ့သို့သောအခြေအနေများအောက်တွင် အချိန်မတန်မီ သို့မဟုတ် အတင်းအကျပ် နေရပ်ပြန်ပို့ခြင်းသည် နိုင်ငံတကာဒုက္ခသည်ကာကွယ်မှုများကို ချိုးဖောက်ပြီး တည်ဆောက်မှုဆိုင်ရာ ပြန်လည်ပို့ဆောင်မှုအဖြစ်သို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

တာဝန်ခံမှုကွာဟချက်- နိုင်ငံတကာစနစ်ဘယ်မှာလဲ။

ရိုဟင်ဂျာအကျပ်အတည်းကို နိုင်ငံတကာစနစ်၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုအတွက် စမ်းသပ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပုံဖော်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် လက်ရှိရန်ပုံငွေပြိုလဲမှုသည် တာဝန်ခံမှုကွာဟချက် ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခြင်းကို ပေါ်လွင်စေသည်။

အဓိကပြဿနာများတွင် အောက်ပါတို့ပါဝင်သည်-

• • • • ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးခွဲဝေမှုယန္တရားများမရှိဘဲ အလှူရှင်များပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု
      • မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုအမှုတွင် အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာတရားရုံး (ICJ) မှ အမိန့်ပေးထားသော ယာယီအစီအမံများကို အကောင်အထည်ဖော်မှု မရှိခြင်း
      • နိုင်ငံတကာရာဇ၀တ်မှုယန္တရားများမှတစ်ဆင့် တာဝန်ခံမှုဆီသို့ လုံလောက်သောတိုးတက်မှုမရှိခြင်း

လူမျိုးတုံးသတ်ဖြတ်မှုနှင့် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ကျူးလွန်သောရာဇဝတ်မှုများနှင့် ဆက်စပ်သော တရားစွဲဆိုမှုများ ဆက်လက်ရှိနေသော်လည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများအတွက် ရုပ်ဝတ္ထုအခြေအနေများသည် ဆက်လက်ယိုယွင်းနေပြီး ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအုပ်ချုပ်မှုအဖွဲ့အစည်းများ၏ ထိရောက်မှုနှင့်ပတ်သက်သည့် ကျင့်ဝတ်နှင့် ဥပဒေဆိုင်ရာမေးခွန်းများ ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။

မူဝါဒဆိုင်ရာ မဖြစ်မနေလိုအပ်ချက်များ- လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု ပြိုကွဲမှုကို ကာကွယ်ခြင်း

လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှု အပြည့်အဝ ယိုယွင်းပျက်စီးမှုကို ရှောင်ရှားရန်အတွက်၊ ချက်ချင်းမူဝါဒဆိုင်ရာ ကြားဝင်ဆောင်ရွက်မှုများ လိုအပ်သည်-

1. 1. 1. 1. ၂၀၂၆ ခုနှစ် ပူးတွဲတုံ့ပြန်ရေးအစီအစဉ်တွင် ရန်ပုံငွေကွာဟချက်ကို ပိတ်ရန် အရေးပေါ်အလှူရှင်ညီလာခံ
         2. လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုလုပ်ငန်းများကို တည်ငြိမ်စေရန် နှစ်ရှည်၊ ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိသော ရန်ပုံငွေယန္တရားများ တိုးချဲ့ခြင်း
         3. ဒုက္ခသည်များအတွက် ပညာရေးနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်း အပါအဝင် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအခြေခံ ချဉ်းကပ်မှုများ ပေါင်းစပ်ခြင်း
         4. နိုင်ငံတကာဥပဒေဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားများကို လိုက်နာရန် မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် သံတမန်ရေးဖိအား ပိုမိုအားကောင်းလာခြင်း
         5. ဒုတိယကာကွယ်မှုအကျပ်အတည်းများကို ကာကွယ်ရန် စခန်းများရှိ လူ့အခွင့်အရေးအခြေအနေများကို ပိုမိုစောင့်ကြည့်ခြင်း

နိဂုံးချုပ်

ရိုဟင်ဂျာအစားအစာအကူအညီ လျှော့ချခြင်းသည် သီးခြားအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ ချိန်ညှိမှုမဟုတ်ဘဲ၊ ၎င်းသည် စနစ်တကျ လျစ်လျူရှုမှု၏ သတိပေးအချက်ပြမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ အရေးတကြီးပြုပြင်မှုမရှိပါက နိုင်ငံတကာအသိုင်းအဝိုင်းသည် ၂၁ ရာစု၏ အဆိုးရွားဆုံး လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုနှင့် လူ့အခွင့်အရေးအကျပ်အတည်းများထဲမှ တစ်ခုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်သည်။