ဒုက္ခသည်စခန်းအတွင်းမှ စတင်သော ပညာရေး—ရိုဟင်ဂျာ မက်ထရစ်စာမေးပွဲများ အောင်မြင်မှုနှင့် အသိအမှတ်ပြုမှု မသေချာမှုများ

နိုင်ငံမဲ့မျိုးဆက်တစ်ခုအတွက် သမိုင်းဝင်ပထမဆုံး

အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရွှေ့ပြောင်းခံရပြီးနောက်ပိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် ဒုက္ခသည်စခန်းများရှိ ရိုဟင်ဂျာကျောင်းသားများသည် စနစ်တကျဖွဲ့စည်းထားသော တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲများအတွက် ဖြေဆိုနေကြပြီး ပညာရေးဆက်လက်တည်တံ့ခိုင်မြဲမှုကို ကြာမြင့်စွာငြင်းပယ်ခံထားရသော အသိုင်းအဝိုင်းအတွက် ပညာရေးကို တရားဝင်ဖြစ်စေရန် မကြုံစဖူးခြေလှမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်များ စာမေးပွဲဘုတ်အဖွဲ့ (EBRR) မှ မတ်လ ၂၆ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သော စာမေးပွဲများသည် စခန်းများအတွင်း ပိုမိုစံသတ်မှတ်ထားသော ပညာရေးဆိုင်ရာ မူဘောင်တစ်ခုသို့ ကူးပြောင်းခြင်းကို ညွှန်ပြနေသည်။ ရိုဟင်ဂျာလူငယ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွက် ဤသည်မှာ အသိအမှတ်ပြု အလယ်တန်းအဆင့်ပညာရေးကို လိုက်စားရန် ၎င်းတို့၏ ပထမဆုံးအခွင့်အရေးဖြစ်သည်။

သို့သော်၊ ဤအစီအစဉ်သည် အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် ချီးကျူးခံရသော်လည်း၊ ၎င်းသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခုကိုလည်း ဖော်ထုတ်သည်- တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုမှုမရှိဘဲ ပညာရေး။

လုံခြုံရေး၊ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် စနစ်ဒီဇိုင်း

စာမေးပွဲလုပ်ငန်းစဉ်ကို တင်းကျပ်သော ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးနှင့် လုံခြုံရေးပရိုတိုကောများအောက်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မေးခွန်းစာရွက်များနှင့် အဖြေစာများကို စခန်းအာဏာပိုင်များနှင့် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ် လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့တို့ပါဝင်သော ညှိနှိုင်းထားသော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ဖြန့်ဝေခဲ့ပြီး စခန်းအခြေပြု စာမေးပွဲစင်တာများစွာတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော ပေးပို့မှုကို သေချာစေသည်။

စနစ်ကိုယ်တိုင်က မြန်မာနိုင်ငံ၏ တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းသင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို ထင်ဟပ်စေသည်- ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒီဇိုင်းရွေးချယ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ ပညာရေးဆိုင်ရာ မူဘောင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ထိန်းသိမ်းခြင်းသည် ရိုဟင်ဂျာကျောင်းသားများအား ၎င်းတို့၏ မူလနိုင်ငံနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော ပညာရေးဆိုင်ရာ စဉ်ဆက်မပြတ်မှုကို ထိန်းသိမ်းနိုင်စေသည်ဟု စီစဉ်သူများက ငြင်းခုံကြသည်။ သီအိုရီအရ၊ ၎င်းသည် နေရပ်ပြန်ပို့ခြင်း အောင်မြင်ပါက ပြန်လည်ပေါင်းစည်းရေးကို အထောက်အကူပြုနိုင်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်၊ မြန်မာအာဏာပိုင်များမှ အသိအမှတ်ပြုမှုမရှိခြင်းသည် ဤအထောက်အထားများ၏ အနာဂတ်တရားဝင်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ အခြေခံမေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။

ကန့်သတ်ချက်များရှိသော ပညာရေး- အသိအမှတ်ပြုမှုနှင့် လက်တွေ့ဘဝ

အစီအစဉ်၏ အဓိကအချက်မှာ အရေးကြီးသော မူဝါဒကွာဟချက်တစ်ခုရှိသည်- အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ် တရားဝင်မှု။

ရိုဟင်ဂျာကျောင်းသားများသည် နိုင်ငံသားဖြစ်မှုကန့်သတ်ချက်များနှင့် စနစ်တကျခွဲခြားဆက်ဆံမှုကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ တရားဝင်ပညာရေးစနစ်မှ သမိုင်းကြောင်းအရ ဖယ်ထုတ်ခံခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်တွင် ၎င်းတို့သည် ကွဲပြားခြားနားသော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်- အမျိုးသားအဆင့် အသိအမှတ်ပြုပညာရေးလမ်းကြောင်းများသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် အကန့်အသတ်ရှိသည်။

ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်များ စာမေးပွဲဘုတ်အဖွဲ့ (EBRR) စာမေးပွဲများသည် ပြိုင်တူစနစ်ဖြင့် လည်ပတ်သည်- ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ထားသော၊ စနစ်တကျဖြစ်သော်လည်း မည်သည့်နိုင်ငံမှမျှ တရားဝင်အသိအမှတ်ပြုခြင်း မရှိပါ။

ပညာရေးလေ့လာသုံးသပ်သူများက ၎င်းသည် ကျောင်းသားများသည် နိုင်ငံတကာ သို့မဟုတ် အမျိုးသားအဆင့် လက်ခံထားသော အရည်အချင်းများ မရရှိဘဲ အလယ်တန်းပညာရေးကို ပြီးမြောက်နိုင်သည့် “အထောက်အထားကန့်သတ်ချက်” တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးသည်ဟု သတိပေးသည်။

၎င်းသည် အရေးတကြီးမေးခွန်းများကို ပေါ်ပေါက်စေသည်-

• • • • ဤလက်မှတ်များကို အနာဂတ် နေရပ်ပြန်ပို့ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေများတွင် အသိအမှတ်ပြုမည်လား။
      • ၎င်းတို့ကို ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၏ အမျိုးသားပညာရေးစနစ်တွင် ပေါင်းစပ်နိုင်ပါသလား။
      • နိုင်ငံတကာအေဂျင်စီများက ထိုကဲ့သို့သော မူဘောင်များကို အတည်ပြုရန် သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်လား။

လက်ရှိတွင် ဤမေးခွန်းများထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ ရှင်းလင်းသောအဖြေမရှိပါ။

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်အတွက် မူဝါဒဟန်ချက်ညီရေးဥပဒေ

ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်သည် ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည် တစ်သန်းကျော်ကို လက်ခံထားပြီး အများစုမှာ ကော့စ်ဘဇားတွင် အဓိကထားသည်။ အစိုးရသည် ပညာရေးကို အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ခွင့်ပြုပြီး နေရပ်ပြန်ရေးသံတမန်ရေးကို ရှုပ်ထွေးစေနိုင်သည့် ရေရှည်ပေါင်းစည်းမှုလက္ခဏာများကို ရှောင်ရှားကာ သတိထားသော မူဝါဒချဉ်းကပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရိုဟင်ဂျာဒုက္ခသည်များအတွက် တရားဝင်အလယ်တန်းပညာရေးသည် အကန့်အသတ်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်သူများသည် အများအားဖြင့် အလွတ်သဘောသင်ကြားမှုအစီအစဉ်များကို ပေးအပ်ရန်သာ ကန့်သတ်ခံထားရသည်။

တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်စာမေးပွဲများ မိတ်ဆက်ခြင်းသည် သိမ်မွေ့သောမူဝါဒဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို ထင်ဟပ်စေသည်- ပညာရေးကို အပြည့်အဝအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအဖြစ် မပြောင်းလဲဘဲ တိုးချဲ့ခြင်း။

ဤဟန်ချက်ညီရေးဥပဒေသည် လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ တာဝန်ဝတ္တရားများ၊ ပြည်တွင်းကန့်သတ်ချက်များနှင့် မြန်မာနိုင်ငံသို့ နေရပ်ပြန်ရေးဆိုင်ရာ လက်ရှိဆွေးနွေးမှုများအကြား ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ပထဝီနိုင်ငံရေးဖိအားများကို ထင်ဟပ်စေသည်။

“ပျောက်ဆုံးသွားသော မျိုးဆက်” အန္တရာယ်

လူသားချင်းစာနာထောက်ထားမှုဆိုင်ရာ အဖွဲ့အစည်းများသည် ရိုဟင်ဂျာလူငယ်များ—တရားဝင်ပညာရေး၊ အလုပ်အကိုင်လမ်းကြောင်းများ သို့မဟုတ် တရားဝင်အထောက်အထားများ မရရှိနိုင်ဘဲ ကြီးပြင်းလာသော လူငယ်များ—ကြားတွင် “ပျောက်ဆုံးသွားသော မျိုးဆက်” အန္တရာယ်ကို အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးခဲ့ကြသည်။

စခန်းများအတွင်း သွားလာလှုပ်ရှားမှု ကန့်သတ်ချက်များ၊ အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်း အကန့်အသတ်ရှိခြင်းနှင့် အဆင့်မြင့်ပညာရေး ရရှိနိုင်မှုမရှိခြင်းတို့က ရပ်တန့်မှု သံသရာကို ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။

ကျောင်းသားအများစုအတွက် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲများသည် ပညာရေးဆိုင်ရာ မှတ်တိုင်တစ်ခုထက်ပို၍ ကိုယ်စားပြုပြီး ၎င်းတို့သည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

အသိုင်းအဝိုင်းဝင်များက ဤအစီအစဉ်ကို အခြားနည်းဖြင့် ကန့်သတ်ထားသောပတ်ဝန်းကျင်တွင် မျှော်လင့်ချက်၏ ရှားပါးသောအရင်းအမြစ်အဖြစ် ဖော်ပြကြသည်။

သို့သော် တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသင်တန်း သို့မဟုတ် အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ကဲ့သို့သော စာမေးပွဲများထက် ကျော်လွန်သော လမ်းကြောင်းများ—မရှိလျှင်—ရေရှည်သက်ရောက်မှုမှာ အကန့်အသတ်ရှိနိုင်သည်။

နေရပ်ပြန်ရေး၊ လက်တွေ့ဘဝနှင့် ပညာရေးမေးခွန်း

မြန်မာ၏ သင်ရိုးညွှန်းတမ်းကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်ချက်သည် နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ယူဆချက်တစ်ခုကို အလေးပေးဖော်ပြသည်- နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လာခြင်း။

သို့သော် နေရပ်ပြန်ရေး ကြိုးပမ်းမှုများသည် ၂၀၁၇ ခုနှစ် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်မှုနောက်ပိုင်း ကြီးမားသော ပြန်လာမှုများ မဖြစ်ပေါ်ဘဲ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ပညာရေးစီမံကိန်းရေးဆွဲခြင်းသည် ပဟေဠိဆန်လာပါသည်-

• • • • ကျောင်းသားများ လက်ရှိဝင်ရောက်ခွင့်မရသော စနစ်အတွက် ပြင်ဆင်ပေးခြင်း
      • လက်ရှိနေထိုင်သည့် စနစ်သို့ ပေါင်းစည်းမှုကို ကန့်သတ်ထားစဉ်

ဤနှစ်ထပ်ဖြစ်မှုသည် ရိုဟင်ဂျာအကျပ်အတည်းနှင့်ပတ်သက်သည့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော မရေရာမှုများကို ထင်ဟပ်စေသည် – မဖြေရှင်းရသေးသော နေရပ်စွန့်ခွာမှုနှင့် မပြည့်စုံသေးသော နေရပ်ပြန်ပို့ခြင်းတို့ကြားတွင် ပိတ်မိနေသည်။

နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲ။

တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲများသည် အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပထမခြေလှမ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

အဓိပ္ပာယ်ရှိသော ရေရှည်အကျိုးသက်ရောက်မှုအဖြစ် ပြောင်းလဲရန်အတွက်၊ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ ပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းရမည်-

• • • • အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်– စာမေးပွဲရလဒ်များအတွက် အသိအမှတ်ပြုမှုယန္တရားများ ထူထောင်ခြင်း
      • စဉ်ဆက်မပြတ်ဖြစ်ခြင်း- အဆင့်မြင့်ပညာရေး သို့မဟုတ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသင်တန်းသို့ လမ်းကြောင်းများ ဖန်တီးခြင်း
      • မူဝါဒရှင်းလင်းမှု- ဒုက္ခသည်များအတွက် ဘင်္ဂလားဒေ့ရှ်၏ ရေရှည်ပညာရေးဗျူဟာကို သတ်မှတ်ခြင်း
      • နိုင်ငံတကာပါဝင်ဆောင်ရွက်မှု- ဒုက္ခသည်ပညာရေးမူဘောင်များကို စံသတ်မှတ်ရာတွင် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာအဖွဲ့အစည်းများ၏ အခန်းကဏ္ဍကို တိုးချဲ့ခြင်း

၎င်းတို့မရှိပါက၊ စနစ်သည် ရေရှည်အကျပ်အတည်းတစ်ခုတွင် ယာယီဖြေရှင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည်။

နိဂုံးချုပ်

ရိုဟင်ဂျာစခန်းများတွင် တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းစာမေးပွဲများ စတင်ခြင်းသည် မှတ်တိုင်တစ်ခုနှင့် မှန်တစ်ချပ် နှစ်မျိုးလုံးဖြစ်ပြီး ပညာရေးသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်တွင် တိုးတက်မှုကို ထင်ဟပ်စေသည့်အပြင် ဒုက္ခသည်ဘဝများကို ပုံဖော်ပေးသည့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဥပဒေနှင့် နိုင်ငံရေးကန့်သတ်ချက်များကို ဖော်ထုတ်ပေးပါသည်။
ရိုဟင်ဂျာကျောင်းသားများအတွက် စာမေးပွဲများသည် ဖြစ်နိုင်ခြေကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မူဝါဒချမှတ်သူများအတွက် ၎င်းတို့သည် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်- ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများ၏ ပညာရေးသည် သင်္ကေတဝါဒထက်ကျော်လွန်၍ စစ်မှန်ပြီး အသိအမှတ်ပြုထားသော အနာဂတ်များကို ပေးဆောင်သည့် စနစ်တစ်ခုသို့ ရွေ့လျားနိုင်မလားဆိုသည့်အချက်ဖြစ်သည်။